بالاخره اخراجی ها اکران شد تا سوال اخراجی ها چگونه فیلمی است؟ که به واسطه ی جنجال های تبلیغاتی به خوبی در ذهن مخاطب ایجاد شد پاسخ پیدا کند. و آنهایی که نتوانستند این فیلم را در فضای جشنواره فیلم فجر ببینند فرصت تماشا پیدا کنند.
از آنجاییکه تماشاگر ایرانی به لطف طبع طناز و طنز طلب خود همواره به آثار کمدی گرایش و علاقه نشان می دهد و گاهاً میزان خنده هایش به اشتباه  ملاکی معتبر برای خوب یا بد بودن اثر می شود، توصیه می کنم این فیلم را ببینید، البته اگر به جز خنده چیزی عایدتان نشد ما را مقصر ندانید.
بهتر است یکراست به سراغ فیلم برویم، داستان حاج مجید سوزوکی، داستان جوانی است که عاشق دختر حاجی، از ریش سفیدان محل می شود.حاجی حاضر نیست دختر خود را به عقد این جوان علاف و لاابالی درآورد، پس شرط ازدواج این دو نفر را  سر به راه شدن شهید سوزوکی قرار می دهد.
شهید سوزوکی پس از چند تلاش ناموفق برای اثبات آدم شدنش تصمیم می گیرد به جبهه برود و پس از انداختن چند عکس که دلیلی بر آدم شدن او باشد، به خواستگاری دختر برود.
نکته همین جاست، مجید سوزوکس کاراکتر محوری فیلم است، و از لحاظ ساختاری دو هدف را دنبال می کند، اول آنکه دختر حاجی را به عقد خود درآورد. و دومین هدف او که در حقیقت در پی تحول نپخته و ناقص اش در جبهه  بوجود می آید، آدم شدن است .

بدون هیچ گفتگویی همه می دانیم که سوزوکی به عشقش نمی رسد.
می ماند هدف دوم، که آن هم اتفاق نمی افتد، تا قبل از شهادت!چیزی که گواه آدم شدن مجید سوزوکی باشد به شکل جدی مطرح نمی شود، مگر چند سکانس ضعیف که به هیچ وجه نتوانسته اند مجید سوزوکی را به تحول برسانند، لحظه شهادت هم که بواسطه ی ضعف ساختاری قصه، به شکل دیگر دلیلی بر جاهل ماندن و ابله بودن مجید سوزوکی است. آخر کدام انسان عاقلی برای تانک قداره می کشد؟
به هر حال مجید می میرد و داستان ابتر باقی می ماند.
نکته دیگر اینکه فیلم از حالتی کولاژگونه برخوردار است، انگار داستانی را سر هم کرده باشیم تا چندین و چند خاطره ی تکراری و گوناگون از چزابه تا هویزه از شلمچه تا مهران و تعداد زیادی از شوخی های تکراری جبهه را بیان کنیم، شوخی هایی از قبیل مینا به جای مینهای ضد نفر و ضد تانک و ...یا سیما به جای سیمهای خاردار و ...
تماشاگر در مواجهه با فیلم حتی در بعضی اوقات احساس می کند این سکانس ازفیلم دیگری ساخته ی شخص دیگری به اشتباه وارد این فیلم شده است، البته بنده فکر می کنم این چند دسته گی به علت تعداد زیاد مشاورین آقای ده نمکی و قدرت اعمال نظر آنها در فیلم بوده است .
در اینکه این فیلم به موفقیت تجاری دست پیدا می کند شک ندارم اما ای کاش روزی برسد که فیلم پر فروش کشور ما شارلاتان، آتش بس و اخراجی ها نباشد .
به امید آن روز...